Założenie jest proste,  na coś umrzeć trzeba
Byle szybko,  zanim dopadnie Nas  bieda.
Kit z tym, że nie pójdziemy do nieba.
Przynajmniej lekką nam będzie cmentarna gleba.

Piekiełko, z diabełkiem Nas z chęcią przywita
Oj gorzka będzie, ta duchowa zapita.

Smażyć Nas będą, jakeśmy fajki smażyli
Topić Nas będą w wypitej tequli
Nawóz z Nas zrobią pod grobowe bratki
Zbrzydną Nam całkiem te kolorowe kwiatki.

I tak się kończy życie z głupoty nastolatka,
Przy jednym grobie obok własnego dziadka.

Nic nie idzie jak ma iść,
ma mentalność upada, jak złocisty liść.
Nic nie jest tak proste jak powinno być
jesienny deszcz ten smutek już dawno winien zmyć

Prosta sprawa trudną dzisiaj jest,
czasem stresuje gorzej, niż ciążowy test.
Życie bardziej okrutne bywa dziś,
na biały marsz znów będę musiał iść.

Poległych Naszych powinniśmy dziś czcić,
lecz wojnę krzyżem o krzyż wolimy prowadzić.
Słowo, słowem powinno zwalczać się,
a ty pewnie chciałbyś, od razu zabić mnie.

Mozolny trud bycia sprawia, że
szukam swego miejsca nie raz całkiem byle gdzie.
Miłość nie chce zaprzątać serca mojego,
lecz nienawiść zżera mnie i moje ego.

Kończąc zatem dissa na życie mego,
zakrzyknę: DOSYĆ KURWA TEGO!

Chcesz się dobrze bawić? Musisz swe życie naprawić? Obiad strawić?, Nie stać cię na przyjemności, nie zapraszasz gości, brak Ci miłości, otaczają Cię ludzie prości bez pracy i namiętności? Nie wiesz co z tym zrobić, masz dobrą do złej gry minę, znajdź więc chłopaka lub dziewczynę, znajdź popularne zajęcie jak chcesz mieć u ludzi wzięcie, wpisz się na listę, Zapytasz pewnie: „czego?” odpowiem: ludzi, którzy mają zbyt duże ego.

Zapytasz: Dlaczego? Odpowiem: Spójrz w lustro koleżanko i kolego, nadal nie rozumiesz niczego? Znajdź więc odpowiedź na swoje problemy, nikt Nas przecież nie wyręczy choć wszyscy tego chcemy, bo poradzić sobie nie możemy, bo jesteśmy jak moralne hieny.
Pojechałeś po bandzie i to ostro, znajdź szybko swoją życiową prostą,  swoją drogą, obcy ludzie Ci nie pomogą, bo nie chcą lub po prostu nie mogą, patrzą na Ciebie z trwogą, i ustać na nogi nie mogą, gdyż żyją za marną rządową zapomogą, są tacy jaki ty będziesz w przyszłości jeśli nie znajdziesz swego miejsca i miłości, chyba nie chcesz być jak ci ludzie prości bez serca i namiętności, wlej w swe życie trochę radości inaczej będziesz jak kolekcjoner kości bez skrupułów i litości.
Na koniec tego wszystkiego dodam że główną rolę tu gra twoje ego, pozbądź się jego, i daj spokój swoim koleżankom i kolegom, a dlaczego? bo mam w dupie twoje ego!

Tuż pod tym tekstem mam przyjemność zaprezentować Wam filmik autorstwa Platige Image z Tomaszem Bagińskim na czele po obejrzeniu którego Waszą najprawdopodobniejszą reakcją będzie ostre szperanie po sieci w poszukiwaniu większej ilości animacji stworzonych przez to studio i Tego człowieka.
Nie przedłużając życzę smacznego Waszym oczom.

Jako deser zaś podam Wam na srebrnej tacy osadzoną w tych samych realiach, lecz wzbudzającą zupełnie inne emocje reklamę przepysznego piwa jakim jest Lech.

Tym razem na koniec nie zapytam: Jak Wam się podobało ?, albo co gorsza: Co było lepsze? , bo są to w tym przypadku  szczególnie niepożądane i retoryczne pytania, lecz polecę stronę platige.com na, której znajdziecie więcej informacji na temat tworzonych przez firmę i Tomka animacji, które miejmy nadzieję, będą z czasem coraz to lepsze.

I co podobało się? Bo mi bardzo, zresztą czekam na ten film z niecierpliwością jako wierny fan serii. Jako ciekawostkę warto dodać, że ostatnia część książki zostanie zekranizowania w dwóch częściach. Pierwszą z nich będziecie mogli obejrzeć w kinach już 19 listopada tego roku, drugą zaś dopiero lipcu w roku 2011. Ponadto film ma być zaprezentowany w formie 3D więc szykują się niezłe efekty.

Film zapowiada się wyśmienicie, a więc pozostaje tylko czekać i liczyć, że na dobrym teaserze twórcy nie poprzestali.

Spotkaliście się kiedyś z paradoksem nudy występującym w grach gdzie ciągle coś się dzieje, gdzie nie ma wytchnienia i akcja toczy się krok po kroku bądź jakkolwiek według Waszego uznania?

Moja obserwacja najnowszych tytułów growych dosyć często ów paradoks uwidacznia. Mowa  w tej chwili o zjawisku występującym na przykładzie Just Cause 2.

Gra jak wielu z Was miało (nie)przyjemność zauważyć jest przepełniona akcją, każda misja, każdy teren czyt. całe Nasze otoczenie nadaje się wręcz doskonale do najróżniejszych akrobacji czy to w niebie czy też na ziemi, a nawet pod wodą, można również strzelać do kogo popadnie niszczyć co się chce (no prawie) i jeździć, latać, pływać, co tylko sobie prosta głowa (czyt. moja) zamarzy.

Wydawałoby się więc, że gra jak malina, czyli wolność Tomku w swoim domku i tak dalej. Jednakże mimo tych wszystkich rzeczy i nieprzerwanego chaosu, który jest wręcz dosłownie w grze wymagany, gra potrafi nudzić. Dlaczego tak jest? przecież wydawało by się, że przy takim przesyceniu akcją, takiej liczbie questów zarówno głównych jak i pobocznych i wszelkiego rodzaju szerzeniu się powszechnej demolki nuda nie ma prawa bytu.

Próbując sobie odpowiedzieć na to pytanie, po raz kolejny po prostu, najzwyczajniej w świecie odpaliłem JC2 na swoim wręcz zabytkowym komputerze. Pomijając wstęp czyli menu gry  wraz z wejściem do gry moje oczy uraczył stosunkowo piękny widok, czyt. panorama jednego z miast w grze, widziana z… no właśnie, z lotu ptaka, prościej mówiąc: włączam grę i widzę gościa spadającego na łeb na szyję z kilkuset metrów w prost na środek jednego z większych miast. Cóż mogłem sobie wtedy pomyśleć? Może coś w stylu: „O kurcze ale zajebioza” czy może jednak „Ehh nic ciekawego widziałem to już setki razy” albo „Hmm wszystko fajnie ładnie, ale jak ja teraz wyląduję” I wtem po naciśnięciu magicznego klawisza – spacji, z nikąd na Naszych plecach błyskawicznie otwiera się spadochron, który pozwala Nam bezpiecznie wylądować.

Hmm co powiedzieć, wszystko fajnie wyglądało w sumie odbyło się prosto łatwo i przyjemnie, no ale tak na prawdę, podobne, nazwijmy to akrobacje, widzimy w tej grze średnio co minutę, wystarczy wspiąć, się na górę, złapać się za pomocą „harpuno-chwytaka” jednego z przelatujących nad Nami śmigłowców czy też po prostu samemu taki zdobyć – co swoją drogą trudne nie jest – i wyskoczyć na dowolnej wysokości. Co najciekawsze nie mamy żadnych ograniczeń jeżeli chodzi o tego typu zjawiska, możemy to robić, a nawet powiedziałbym: musimy to robić od samego początku gry.

No i tu pojawia się  paradoks, bo z jednej strony mamy całkowitą swobodę, i przyjmujemy zasadę wolnej amerykanki mówiąc „róbta co chceta” co wydaje się być niewątpliwym plusem tytułu, bo jak wiemy nieliniowość jest szeroko ceniona, z drugiej zaś strony tracimy na owej unikalności danych umiejętności, sprzętu, zdarzeń przez co wszystkie te czynności, które w klasycznym GTA (jeśli już coś było możliwe) wymagały trochę wysiłku, czy przejścia kolejnych etapów rozgrywki by chociażby polatać helikopterem czy samolotem, tutaj tracą swój urok i oryginalność, przez co setny lot wspomnianym helikopterem, który zawsze kończy efektownym wyskoczeniem na spadochronie (bądź bez niego) sprawia wrażenie takiego, który nam się już po prostu przejadł, a brak jakichś ciekawszych nowinek pojawiających się wraz z rozwojem fabuły w JC2 jeszcze pogłębia to przekonanie przez co tytuł zdaje się szybko wypalać, i traci z czasem zainteresowanie gracza, mimo wspomnianej na początku powszechnie występującej, akcji, demolki i chaosu.

Podobnych gier jest niestety co raz więcej. Takie nieco tandetne podejście do sprawy przez twórców różnorakich tytułów za, które w końcu wszyscy ( a przynajmniej większość z Nas) płacimy, stają się bardzo niezadowalające dla innego niż casualowy gracza. Może jest to skutkiem skonsolowienia niektórych tytułów co poniekąd ma dość duży wpływ na rozgrywkę, która staje się w ostatnim czasie rozrywką polegającą na ciągłym zmienianiu tytułów ku uciesze twórców i ich grubszych portfeli co objawia się, coraz to krótszym czasem przewidzianym na tytuł, i mniejszym przywiązaniem do jego zawartości merytorycznej. Jedną z takich gier jest właśnie Just Cause 2, który dla człowieka mojego pokroju, zdecydowanie nie niedzielnego gracza, a zwłaszcza będącego przeciwnikiem konsolowienia gier szczególnie tych, które do tej pory były exclusivami na PC, jest grą poniekąd wypaczoną i stworzoną dla ludzi którzy wymagają od gry tylko i wyłącznie rozrywki i niczego ponad to.

Cóż dla usprawiedliwienia opisanego procederu można by użyć przysłowia: „Jeszcze się taki nie narodził, kto by wszystkim dogodził” Fakt coś w tym jest ale po co niszczyć coś co było dobre? Po  co eksperymentować z czymś co nie wymaga zmiany? Na to pytanie jednakże Wam nie odpowiem, zostawię je Wam do przemyślenia jako puentę mojej nudnej wypowiedzi.

Jako, że ostatnimi czasy zdecydowałem się na powrót do starych dobrych serii, na pierwszy ogień poszła oczywiście saga Total War z Medievalem 2 i Rome na czele. Oczywistym też jest, że swój wielki sukces Total War zawdzięcza nie tylko świetnej grywalności i możliwościom prowadzenia realistycznej kampanii wojennej oraz gospodarczej, ale przede wszystkim bogatej scenie moderskiej, która wzbogaca grę o wiele dodatkowych elementów, niejednokrotnie kładąc nacisk na jakże ważny zresztą, realizm historyczny i oferując nam jeszcze większą swobodę rozgrywki.

Jednym z takich modów, a jednocześnie  godnym reprezentantem polskiej sceny moderskiej  na świecie jest najnowsza wersja świetnej zresztą modyfikacji do Rome: Total War – Barbarian Invasionn – The Great Ancient World 2.3 autorstwa „Tiberiusa Caesara Augustusa”

„The Great Ancient World przenosi nas do starożytnego świata z
okresu wojen punickich. Stajemy na czele starożytnych frakcji by zmierzyć
się na trzech poziomach:
-politycznym
-gospodarczym
-militarnym
Modyfikacja największy nacisk kładzie na historyzm i dzieje Republiki
Rzymskiej oraz jej zmagań w basenie morza śródziemnego. Gra się zaczyna
wraz z I wojną punicką w której Rzym walczy z Kartaginą o jej kolonie na
Sycylii i Korsyce. Nasze Legiony pod dowództwem patrycjuszy mogą na nowo
kształtować starożytny świat walcząc z potomkami Aleksandra Wielkiego,
Galijskimi plemionami, Germanami i głównym rywalem Fenicjanami.”

Mod jest naprawdę godny polecenia a w/g oceny stałych bywalców i fanów forum totalwar.org jest bardzo dobry.
Sam jeszcze nie grałem ale niewątpliwie jest to tylko kwestia czasu, tymczasem Wam polecam zajrzeć na oficjalną stronę projektu pod adresem tgaw.pl lub na forum totalwar.org w wątku poświęconym tejże modyfikacji.

Już niedługo, bo 16 marca ma mieć premierę oficjalny dodatek o nazwie Przebudzenie do Dragon Age: Początek, w związku z tym szybko zbliżającym się wydarzeniem, w sieci pojawiły się pier… [ Czytaj całość ]

Crysis 2 będzie grą niewątpliwie piękną, jeszcze piękniejszą niż w pierwszym Crysisie, jednakże w raz z pojawieniem się pierwszych screenshotów z gry pojawia się pytanie, jak duże będą wymagania tego tytułu i czy tak jak starszy brat C2 będzie bił wszystko inne na głowę?  (czytaj dalej)